یک ماه پیش(۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۹) رسانه ملی خبر بازدید رهبر انقلاب از بيست و سومین نمایشگاه بین المللی کتاب و مصاحبه ایشان و تاکیدشان بر این که :"باید با کتاب انس پیدا کرد" را در چند بخش خبری پخش کرد.
علی القاعده اکنون باید همه - از وزارت ارشاد و رسانه ملی گرفته تا بچه های یک مسجد در اهواز - در تکاپو بیفتند تا این قلم کالای زینتی را در اقلام اصلی خانواده ها بگنجانند.

چند روز پیش کتاب "من و کتاب" را تورق می کردم رسیدم به این بیان آقا:
"همه‌ى افراد خانه ما تقریبا، یعنی شاید بگویم هیچ استثنایی ندارد، شب همیشه در حال مطالعه خوابشان مى‌برد. خود من هم همين‌طورم؛ نه اين‌كه وسط مطالعه خوابم ببرد. مطالعه مى‌كنم، تا خوابم مى‌آيد؛ كتاب را مى‌گذارم و مى‌خوابم. همه‌ى افراد خانه‌ى ما همین طورند؛ یعنی وقتی که مى‌خواهند بخوابند، حتماً يك كتاب پهلوی دستشان است. من فكر مى‌كنم كه همه‌ى خانواده‌‌هاى ايرانى بايد اين‌طوری باشند. توقع من، اين است." (صفحه ۸۴)
داشتم فکر می کردم اگر بخواهم وضعیت روزانه کتاب خواندن خود را شرح دهم، آنگاه...
"ما صبح تا شب لای هیچ کتابی را باز نمی کنیم. دیش و ... نداریم اما تا لحظه خواب تلویزیون روشن است و برنامه های صغیر و کبیرش را همه می بینیم تا خوابمان ببرد. یعنی ما خاموش می شویم ولی تلویزیون هنوز روشن است."

شاید به روش های زیادی بخواهیم مردم را کتابخوان کنیم. بالا بردن تیراژ، راه اندازی نمایشگاه و فروشگاه کتاب، هدیه دادن کتاب و ... اما تا افراد نخواهند و مصمم به کتاب خواندن نباشند اتفاقی نخواهد افتاد.